Marta Abramowicz – dziennikarka, bo umie pisać, psycholożka, bo lubi myśleć. Skończyła Międzywydziałowe Indywidualne Studia Humanistyczne na UW, a teraz pisze doktorat o kapitale społecznym. Mając wybór pomiędzy pracą z sensem a pracą bez sensu, choć za pieniądze, wybrała to pierwsze i pracuje od 6 lat w Kampanii Przeciw Homofobii. Jest zadowolona ze swojego wyboru.

Diana Aszyk - filmowiec po Łodzi. Zajmuje się multimediami w polskiej korporacji. Interesuje się tym, co robi, bo robi tylko to, co ją interesuje. Lubi spędzać czas na mieście – zawsze z wózkiem wypełnionym córką Zosią.

Agata Brandt – dziennikarka nie od sztuki. Kiedyś pisała dla dorosłych, teraz zmądrzała i woli dla dzieci. Lubi atlasy anatomiczne, 36 widoków na górę Fuji i Basquiata, ale jej ulubionym dziełem sztuki jest zdecydowanie Royal Enfield Bullet.

Karolina Breguła – artystka wizualno-konceptualną, autorka Biura tłumaczeń sztuki. Absolwentka fotograficznych GFU w Sztokholmie i EAF w Warszawie. Biuro tłumaczeń sztuki jest jej projektem dyplomowym w PWSFTviT w Łodzi. Poza swoją pracą artystyczną zajmuje się kampaniami społecznymi, wykłada fotografię w Warszawskiej Szkole Reklamy, oprowadza po mieście, usiłuje stworzyć nowe centrum kultury oraz współprowadzi niezależną niekomercyjną wytwórnię płytową Kuka Records promującą polską muzykę alternatywną. Mieszka i pracuje w Warszawie.

Lidia Breguła - nauczycielka angielskiego.

Magdalena Buczek – studiowała w Krakowie i Antwerpii, ukończyła dziennikarstwo, grafikę projektową i fotografię. W pracach używa fotografii, video i found footage. W ubiegłym roku zdobyła nagrodę Młody Talent i Nagrodę Publiczności na Fotofestiwalu w Łodzi. Lubi Debbie Harry i markizę Casati. Mieszka w Warszawie. Nie lubi samochodów.

Dorota Buczkowska – absolwentka Wydziału Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie (pracownia prof. Grzegorza Kowalskiego) oraz Gender Studies na Uniwersytecie Warszawskim. Zajmuje się video, instalacją, grafiką, fotografią, rysunkiem.  W latach 2002-2003 odbyła staż w prestiżowym Narodowym Centrum Sztuk Plastycznych, Villa Arson w Nicei. Uczestniczyła w wielu wystawach indywidualnych i zbiorowych. Była stypendystką Krassner – Polloc Foundation, Rządu Francuskiego, Kulturkontakt we Wiedniu a takze MkiDN. Mieszka i pracuje w Warszawie. Na stałe związana z warszawską Galerią Czarną.

Ola Buczkowska – absolwentka architektury wnętrz, specjalizacja scenografia na warszawskiej ASP, absolwentka PWSFTviT w Łodzi, specjalizacja fotografia. Studiowała też przez chwilę na Accademia di Belle Arti Pietro Vanucci Perugia, i we Włoszech. Zajmuje się sztuką mulitmedialną. Bliskie jej sercu jest to, co feministyczne, genderowe, queerowe.

Antoni Burzyński - skromny robotnik sztuki. Studiował na Uniwersytecie Warszawskim. Pisał m.in. dla Polskiego radia. Jako kurator współpracował m in. z galerią Apteka sztuki i Przemianami Wisły. Aktualnie związany z Fundacją In Situ.

Kuba Ceran - akademik przez zasiedzenie-powtarzał klasę w liceum a potem każdy rok studiów. Weteran 8 egzaminów wstępnych na uczelnie artystyczne w całym kraju; w bólach ukończył fotografię w PWSFTviT. Wspomniane wcześniej egzaminy pozwoliły mu zgromadzić
pewien zasób wiedzy z historii kina ze szczególnym uwzględnieniem sztuki operatorskiej. O dorobku twórczym ciężko mówić w przypadku kogoś, kto uczestniczył w kilku zbiorowych (przeważnie szkolnych) wystawach. Czyta niewiele a teatr omija szerokim łukiem.

Przemek Chodań - religioznawca, krytyk sztuki

Zofia Maria Cielątkowska - jak na swoje imię przystało, od zawsze jest filozofką – a filozofia to miłość i przekleństwo w jednym. Życie codzienne to wielowymiarowa praca z literami, słowami i koncepcjami, dlatego czasami trudno ją znaleźć w rzeczywistości. Jak nie pisze, nie czyta i nie redaguje, to jeździ na rowerze albo na hulajnodze…

Katarzyna Czeczot – badaczka i krytyczka literatury. W doktoracie, pisanym pod kierunkiem profesor Marii Janion, wiele miejsca poświęca m.in. motywowi uwiedzionej i porzuconej wieśniaczki. Na małżeńskich wakacjach, które spędza z Ewą Małgorzatą Tatar, szczególnie ceni sobie diabelskie młyny.

Agata Diduszko-Zyglewska – dziennikarka, tłumaczka, animatorka kultury; absolwentka anglistyki UW i Akademii Praktyk Teatralnych w Gardzienicach, prezeska Stowarzyszenia Pasaż Antropologiczny.

Agnieszka Drodkiewicz – ukończyła stosunki międzykulturowe oraz kulturoznawstwo na Uniwersytecie Warszawskim. Opublikowała powieści „Paris London Dachau” (2004), „Dla mnie to samo” (2006) i „Teraz” (2009). Razem z Anną Dziewit opublikowała dwa zbiory rozmów: „Głośniej! Rozmowy z pisarkami” (2006) oraz „Teoria trutnia i inne” (2009). Stale współpracuje z magazynem literackim “Lampa”. Publikuje m.in. w “Dwutygodniku”, “Wysokich Obcasach”, „Bluszczu”. W 2006 otrzymała stypendium Villi Decjusza w Krakowie, w 2009 Literarische Colloquium w Berlinie. W sezonie 2009/2010 była kuratorką cyklu spotkań literackich „Daleko od Wichrowych Wzgórz” w Teatrze Dramatycznym w Warszawie. Redaktorka i współautorka książki podsumowującej te spotkania (“Daleko od Wichrowych Wzgórz”). Była nominowana do nagrody Paszport Polityki 2009 w kategorii literatura.

Joanna Erbel – socjolożka, fotografka. Członkini Krytyki Politycznej, współzałożycielka Stowarzyszenia Duopolis. Pisze w Instytucie Socjologii UW doktorat o roli aktorów nie-ludzkich w przemianie przestrzeni miejskiej. Interesuje się tym, co pojawia się na styku sztuki i nauki. Lubi spędzać czas na mieście, zawsze w parze z rowerem.

Zuzanna Fogtt - z wykształcenia architektka, z zamiłowania animatorka kultury, kuratorka Międzynarodowego Festiwalu Sztuki Publicznej Passengers od 2007 roku, organiazatorka warsztatów, wystaw i produkcji artystycznych. Od 2007 roku koordynuje odbudowę Sanatorium dr Brehmera w Sokołowsku tworząc w nim Międzynarodowe Laboratorium Kultury. Dzięki św. entuzjazmowi pisze wnioski realizując marzenia wraz z artystami.

Oliwka Gede – graficzka i kulturoznawca, namiętna czytelniczka i zapalona japonofilka. Gotuje, konsumuje kulturę i jeździ na hulajnodze. Na pytanie gąsienicy: Kim jesteś? Alicja, goszcząca w Krainie Czarów, odpowiedziała: Wiem kim byłam dziś rano, ale od tego czasu zmieniłam się już tyle razy… Ma coś z Alicji.

Paweł Giergoń - historyk sztuki. Monografista twórczości Jerzego Hryniewieckiego. Badacz i dokumentalista architektury Warszawy lat 1945-1989. Lubi wiedzieć co widzi. Prywatnie kolekcjoner przedmiotów peerelowskiego wzornictwa przemysłowego. Redaguje własny portal internetowy www.sztuka.net.

Agnieszka Gniotek – historyczka i krytyczka sztuki; specjalizuje się w malarstwie współczesnym, fotografii, designie i problematyce kolekcjonowania fotografii i dzieł sztuki; kuratorka wystaw; animatorka wydarzeń kulturalnych i edukacyjnych, organizatorka aukcji dzieł sztuki i fotografii; prowadzi doradztwo w zakresie budowania kolekcji i autopromocji w świecie sztuki; publikuje w „Sztuce.pl”, „Dilemmas Magazine”, „Exit”, „Pulsie Biznesu”, „Formacie”. Pracowała m.in. w miesięczniku „Art & Busienss”, portalu rynku sztuki Artinfo.pl, Warszawskiej Szkole Reklamy.

Jerzy Grzegorski - w latach 1975 – 1980 studiował na Wydziale Grafiki i Malarstwa w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Łodzi (obecnie ASP). Od lat 80-tych zajmuje się instalacją, rzeźbą, fotografią i rysunkiem. Brał udział na wielu wystawach w kraju i za granicą. Jego prace znajdują się w zbiorach w Muzeum Sztuki w Łodzi, w kolekcji World Bank w Waszyngtonie, Muzeum Narodowym w Szczecinie, bibliotece w Grenoble, Galerii Wymiany i kolekcji Dariusza Bieńkowskiego oraz innych kolekcjach prywatnych. Od roku 1984 roku współprowadzi wraz z Adamem Klimczakiem Galerię „Wschodnia” w Łodzi. Kurator wielu wystaw sztuki polskiej i zagranicznej. Mieszka i pracuje w Łodzi.

Przemysław Gulda - od kilkunastu lat w zasadzie recenzuje bez przerwy i nic innego nie robi. Zaczęło się jeszcze w latach dziewięćdziesiątych na łamach wydawanych podziemnie punkowych zinów, gdzie recenzował płyty. Od tego czasu publikował w licznych gazetach i na portalach internetowych w Polsce i zagranicą, najczęściej w „Gazecie Wyborczej”, nowojorskim „Nowym Dzienniku” i w portalu screenagers.pl. Recenzuje przede wszystkim: płyty, koncerty, tomy poezji, powieści, filmy, spektakle teatralne, performance, wystawy sztuk plastycznych i co tylko jeszcze da się zrecenzować.

Aleksandra Hirszfeld – artystka, krytyczka sztuki i wieczna studentka. W praktyce i w teorii eksploruje głównie przestrzeń nowych mediów tropiąc zawoalowane, podskórne struktury, które rządzą sposobem konstruowania i funkcjonowania obrazów, jak również mechanizmy wpływające  i uruchamiające mikro-działania w tkance społeczno-kulturowej. Obecnie przygotowuje w Instytucie Filozofii UW rozprawę doktorską poświęconą problematyce powtórzenia w sztukach audiowizualnych oraz studiuje Fotografię w PWSFTviT w Łodzi.

Ewelina Jarosz – historyczka sztuki, krytyczka artystyczna (związana z „Artlukiem”), pisarka, Apostołka XXI wieku, stypendystka Fundacji Kościuszkowskiej 2010/11. Ponieważ sztuka powinna być dziedziną wolności i kreacji, w jej interpretacjach najbardziej ceni pomysłowość, odwagę, swobodę, dystans, zaangażowanie, niespodziane zwroty akcji, flow i poczucie humoru. Najchętniej zadawane przez nią sztuce pytanie „Co to w ogóle jest?” często nie wynika z deprecjonowania jej obiektów, lecz ze szczególnej relacji, w jaką z nimi wchodzi.

Kamil Julian – działa jako kurator, krytyk-blogger, ostatnio także jako artysta. Zrealizował m.in. wystawę Danieli Kostovej Obraz Nieortodoksyjny, pokazy video Limbs and Spines w Sofii i Under the Skin w Nowym Jorku. Autor nielicznych tekstów w magazynach. Pracuje dla Galerii Le Guern w Warszawie. www.kamiljulian.com

Kasia Kazimierowska – dziennikarka, redaktorka kwartalnika Res Publica Nowa, sekretarz redakcji żydowskiego kwartalnika o literaturze i sztuce, współorganizatorka festiwalu “Warszawa jest kobietą” i cyklu spotkań “Warszawianki”. Wieczorami pracuje w kawiarni Kępa Cafe, śledzi warszawskie życie kulturalne, spotyka się z przyjaciółmi i dopisuje zjadliwe teksty na swoim blogu. W wolnej chwili czyta, ślęczy nad albumami fotograficznymi i architektury wnętrz, przesiaduje w kinie, biega w Skaryszaku, bawi się z psem nad Wisłą, zmienia design mieszkania, marzy. Mieszka na Saskiej Kępie.

Majka Kiesner – malarka, absolwentka Malarstwa na ASP w Warszawie, obecnie pracuje jako adiunkt w Instytucie Edukacji Artystycznej na Akademii Pedagogiki Specjalnej w Warszawie. Maluje miasto, samotne budynki, pejzaże industrialne, obiekty sportowe. Inspirację czerpie ze starych zdjęć budowli modernistycznych i socrealistycznych. www.kiesner-pracownia.blogspot.com

Agnieszka Kulazińska – kuratorka. W 2002 r. ukończyła Historię Sztuki na Uniwersytecie Łódzkim. W latach 2002-2005 współpracowała z Galerią Manhattan w Łodzi. Od 2004r. do 2007r. prowadziła Galerię Promocji Młodych w Łodzi. Była także współzałożycielką internetowego portalu o sztuce w Łodzi www.lodz-art.pl, działającego pomiędzy 2004 a 2010 rokiem. Obecnie związana z Centrum Sztuki Współczesnej Łaźnia w Gdańsku . Publikuje teksty o sztuce współczesnej m.in.: Exit. Nowa sztuka w Polsce, www.spam.art.pl, www.obieg.pl.

Piotr Kowalczyk - teksty o muzyce popularnej zamieszczał na łamach wielu istniejących oraz upadłych pism (“Przekrój”, “Lampa”, “Pulp”, “Exklusiv”, “Machina”, “Zine”). Pisze bloga popjukebox.blogspot.com. Aktualnie najbardziej interesują go związki między muzyką pop a”przestrzenią publiczną” oraz wszelkie jej konteksty historyczno-społeczne i związki z rozmaitymi nurtami estetycznymi.

Małgorzata Kozubek – absolwentka filmoznawstwa na Uniwersytecie Jagiellońskim, wykładowczyni w Instytucie Kulturoznawstwa Uniwersytetu Wrocławskiego. Ukończyła studia doktoranckie na Wydziale Nauk Historycznych i Pedagogicznych we Wrocławiu. Rozprawę doktorską poświęconą terapii filmem broni we wrześniu tego roku. Pracuje z młodzieżą w ramach Nowych Horyzontów Edukacji Filmowej oraz Akademii Filmowej. Kocha kino.

Paweł Laufer – filozof, pisarz, publicysta, tłumacz, doktorant na Wydziale Filozofii Teoretycznej w KUL. Redaktor działu wschodniego miesięcznika “Kultura Enter. Miesięcznik wymiany idei”. Publicysta radiowy w cotygodniowej audycji “Laboratorium opinii” na antenie PR Lublin. Reasercher ds partnerstwa wschodniego w grupie roboczej przygotowującej aplikację Lublina w konkursie o tytuł ESK 2016. Twórca projektu “Daleka Polska”. Pisze do czasopism polskich i zagranicznych oraz do gazet codziennych. Laureat nagrody kulturalnej Radia Lublin “Żurawie” 2009 w kategorii “słowo”. Laureat nagrody Prezydenta Miasta Lublin za osiągnięcia w dziedzinie twórczości artystycznej przyznanej w ramach podsumowania sezonu kulturalnego 2008/2009. Mieszka w Lublinie. Książki: “Miasto na prowincji”, 2004, “Buty Mesjasza. Traktat o podniesieniu rzeczy zdegradowanej”, 2010.

Weronika Lewandowska – młoda pasjonatka historii sztuki i uczennica liceum plastycznego, która stara się ugryźć sztukę z każdej możliwej strony. Finalistka Olimpiady Artystycznej, ma w planach dalszą edukację artystyczną i naukową.

Elżbieta Łebkowska - jest socjolożką, wydawczynią. W latach 1990 – 1998 była współwłaścicielką i prezeską Wydawnictwa Tenten. Od 1999 roku jest związana z pracą w organizacjach pozarządowych. Członkini zarządu Akademii Rozwoju Filantropii w Polsce oraz Spółki ARFwP Inwestycje Społeczne. Właścicielka firmy doradczej zajmującej się m.in. badaniem i propagowaniem stosowania zasad odpowiedzialności społecznej w biznesie, funkcjonowaniem instytucji kultury, realizacją projektów na styku biznes/kultura. Ostatnie kilka lat poświeciła na zrozumienie zasad działania rynku sztuki. Autorka określenia „sztuka koko” (KOncept + KOntekst) na dominującą obecnie tendencję w sztuce nowoczesnej.

Roman Łuszczki - urodził się 5-go maja 1972-go roku w Przemyślu. Dwadzieścia dwa lata później wyjechał z Polski. Po dziewięcioletnim pobycie w Amsterdamie zamieszkał na Górnym Śląsku. Skończył szkołę cyrkową Elebog w Amsterdamie, w tym samym czasie uczęszczając na warsztaty fotograficzne w prywatnej akademii fotografii Fotogram. Działał w grupie teatralno – cyrkowej Freaks, a także jako animator kultury w niezależnych centrach squoterskich (Frankrijk, OCCI, The Klozet). W tych latach rozwinęło się u niego głębokie zainteresowanie fotografią, która stała się jego pasją. W 2002 roku został przyjęty do Wyższego Studium Fotografii przy PWSFTviT w Łodzi. Ukończył je broniąc pracę licencjacką w pracowni kreacyjnej u dr hab. Wojciecha Prażmowskiego. Na tej samej uczelni, pięć lat później obronił również dyplom i uzyskałem tytuł magistra sztuki. Zajmuje się fotografią dokumentalną, inscenizacją, foto-obiektem.

Paweł Marczewski - historyk idei, socjolog, eseista. Doktorant w Instytucie Socjologii UW, członek redakcji “Przeglądu Politycznego” i redakcji “Kultury Liberalnej”, dziennikarz “Europy – miesięcznika idei”. Pracował przez jakiś czas jako krytyk filmowy, dopóki bez reszty nie wciągnęło go akademickie i dziennikarskie pisanie o polityce. To właśnie polityczny wymiar sztuki – jako krytycznej wypowiedzi o sprawach publicznych, ale i narzędzia lub odzwierciedlenia określonych idei politycznych – interesuje go najbardziej.

Bogusia Marszalik – absolwentka muzykologii i antropologii kulturowej na Uniwersytecie Warszawskim. Nie została krytykiem muzycznym ani antropologiem, nie porzuciła jednak kultury. W tygodniu pracuje w Instytucie Adama Mickiewicza, w weekendy prowadzi audycje Kalendarz Kulturalny oraz Kontrkultura na antenie radiowej Czwórki. Czas wolny poświęca na różnorakie pasje, z których największą jest czteroletnia Mania.

Małgorzata Mostek – kończy wiedzę o kulturze pomieszaną z odrobinami filozofii i przyjemnościami historii sztuki. Redaguje, pisze, działa. Wierzy w badania kulturowe i w to, że antropologia to sensowny i twórczy sposób interpretacji. Próbuje analizować więc estetykę jako praktykę, fotografię jako zjawisko społeczne, a tekst jako działanie. Archiwizuje listy Antoniego Rząsy i gromadzi międzywojenne zdjęcia ze spacerów.

Michał Murawski – jest doktorantem Wydziału Antropologii Społecznej na Uniwersytecie w Cambridge. Bada charakter namiętnych związków między Pałacem Kultury, Placem Defilad a miastem kręcącym się w okół osi wyznaczonej przez Pałac i Plac (Pałacoplac). Podoba mu się sztuka i architektura bardzo ładna albo bardzo brzydka, oraz jawnie polityczna. Uważa, że dobra sztuka powinna umieć porządnie uwodzić i irytować. Z powyższych powodów doszedł do wniosku, że Pałacoplac jest obiektywnie najwybitniejszym dziełem sztuki które zna.

Anna Narewska - tłumaczka  z wykształcenia, z zamiłowania odbiorca sztuki wszelakiej. Najchętniej odbiera w salach koncertowych. Mieszka we Francji, by na co dzień bronić praw człowieka w Wielkiej Międzynarodowej Instytucji. Wychodzi z założenia, że artysta to też człowiek, więc po godzinach wspiera polską i lokalną scenę muzyczną, m.in bookując grupom koncerty.  Wiele podróżuje i za każdym razem się przekonuje, że najlepiej na świecie jest słuchać Sigur Rós na islandzkim fiordzie.

Przemek Osipiak - grafik i kolorysta. W tygodniu pracuje nad obróbką fotografii modowych i reklamowych i uczy fotograficznej postprodukcji w Warszawskiej Szkole Reklamy, w weekendy jeździ po polskich drogach motocyklami z własnej kolekcji. Do galerii sztuki wpada rzadko.

Adam Ostolski – socjolog, publicysta, działacz ruchów społecznych. Członek zespołu Krytyki Politycznej.

Marcin Orliński – poeta, krytyk literacki. Doktorant w Instytucie Badań Literackich PAN. Absolwent filozofii na Uniwersytecie Warszawskim. Stypendysta Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w dziedzinie literatury. Laureat wielu ogólnopolskich nagród literackich. Wydał tomy wierszy Mumu humu (Kraków 2006), Parada drezyn (Łódź 2010) oraz Drzazgi i śmiech (Poznań 2010). Mieszka i pracuje w Warszawie. Oficjalna strona: www.marcinorlinski.pl

Daria Pawlewska - na początku na pewno było słowo, dlatego… kobieta o skłonnościach wyraźnie humanistycznych, neofeministka, edukacja: nieustanna, oficjalnie potwierdzona przez Uniwersytet Gdański i Podyplomowe Gender Studies na Uniwersytecie Warszawskim, uczestniczka licznych warsztatów kreatywnego pisania, namiętnie ćwiczy komunikację w kilku językach obcych, zawodowo przez ponad 10 lat creative w międzynarodowych agencjach reklamowych, aktualnie wolny strzelec: copywriter, producentka spotów reklamowych w kinie, współautorka scenariuszy, które wciąż czekają na właściwy moment, politycznie: zaangażowana.

Oiko Petersen – polski fotograf młodego pokolenia. Ukończył studia językoznawcze na Uniwersytecie Warszawskim oraz fotografię na londyńskim University of the Arts. Debiutował w 2007 roku wystawą “Guys. From Poland with love”. Petersen znalazł się także w gronie piętnastu najciekawszych młodych, polskich fotografów, zakwalifikowanych do projektu PhotoPoland przygotowanego wspólnie z Instytutem Mickiewicza. Jego prace pokazywane były m.in. w warszawskim CSW w ramach wystawy “Efekt czerwonych oczu. Fotografia polska XXI wieku” oraz na wielu międzynarodowych festiwalach fotograficznych, m.in. we Francji (Transphotographique09), Finlandii (Backlight08) i w Chinach (Pingyao International Photography Festival).

Mladen Petrov – Bułgar, mieszkaniec Filtrów, dziennikarz gospodarczy. Wie, o ile spadł PKB Rumunii, ile kosztują mieszkania w Czarnogórze i który z krajów bałtyckich najszybciej wyjdzie z recesji. Pisze w różnych językach. Zdarza mu się również pisać o podróżach, książkach i ciekawych ludziach, z czego jest niezmiernie zadowolony.

Krzysztof Pijarski – historyk sztuki, artysta, tłumacz tekstów o sztuce i fotografii. W projektach artystycznych wykorzystuje głównie medium fotografii, jako historyk sztuki pracuje nad archeologią modernizmu, która ma zostać jego pracą doktorską. Wierzy, że sztuka to rzecz najwyższej wagi, choć bez dystansu i odrobiny humoru jej ciężar bywa zbyt wielki.

Grażyna Plebanek – pisarka, autorka bestsellerowych powieści „Nielegalne związki” (W.A.B. 2010) i „Dziewczyny z Portofino” (W.A.B. 2005), a także „Pudełko ze szpilkami” (2002, W.A.B. 2006) i „Przystupa” (W.A.B. 2007). Felietonistka „Polityki”. Pracowała jako dziennikarka dla Agencji Reutera i „Gazety Wyborczej”, publikuje m.in. w „Wysokich Obcasach”, „Lampie”, „Newsweeku”, „Elle”, „Pograniczach”, „Bluszczu”. Autorka opowiadań, które ukazały się w antologiach: „Dziewczyńskie bajki na dobranoc” (AMEA 2008), „Zaraz wracam” (Centrum Kultury „Zamek”, 2008), „Projekt mężczyzna” (wydawnictwo Delikatesy, 2009), „Piątek, 2:45” (Filar, 2010). Warszawianka, na pięć lat przeniosła się do Sztokholmu, obecnie mieszka w Brukseli. Znalazła się w grupie międzynarodowych artystów, których portrety można oglądać na wystawie w Brukseli przez kolejne dziesięć lat.

Wojtek Rudzki – fotograf

Wiktor Rusin – autor tekstów prozą, scenariuszy, esejów. Współpracownik projektu kulturalnego pod nazwą “Orgia Myśli”, publikuje regularnie w piśmie internetowym prowadzonym przez tą inicjatywę. Autor wywiadów, tekstów krytycznych dotyczących filozofii i różnych dziedzin sztuki, drukowanych w “Lampie”, “Glissando”, “Ha-art” (w” “Nie chcę spać sam” pod red. Pauliny Kwiatkowskiej i Kuby Mikurdy, 2009). W sezonach 2008-2010 współprowadził w Instytucie Francuskim i w Instytucie Goethego w Warszawie seminaria dotyczące współczesnej myśli i sztuki. Autor powieści “Wakacje” (wyd. 2010 – w przygotowaniu)

Kasia Sagatowska – fotografka, autorka m. in. serii „Szkoła”, „Pałac x 3”, „Polskie sumo” czy „The Promised City”. Entuzjastka i badaczka rynku fotografii kolekcjonerskiej w Polsce, o którym właśnie napisała pracę w Instytucie Twórczej Fotografii na czeskim Uniwersytecie Śląskim w Opavie. Wcześniej ukończyła Wydział Inżynierii Produkcji na Politechnice Warszawskiej i Europejską Akademię Fotografii w Warszawie. Współautorka idei budowy kontenerowej Warszawskiej Dzielnicy Artystycznej. Mieszka na Saskiej Kępie w Warszawie, rozkoszując się małomiasteczkową atmosferą w samym sercu stolicy. Wierna fanka zespołu The Beatles.

Beata Sosnowska – artystka multimedialna, rysowniczka komiksów erotycznych, autorka multimedialnego tomu poezji „W cieniu szumiących wind” www.windyproject.pl prezentowała swoje prace m.in. na festiwalu WRO, w CSW Łaźnia, w Modelarni, na Re:wizjach, na wystawach niezależnych m.in. w UFIE.

Piotrek Stasiowski – studiował we Wrocławiu i Krakowie, pisze (ociągając się) pracę doktorską o politycznych kontekstach malarstwa. W ramach rozrywek zawodowych od 2006 roku prowadzi Studio BWA we Wrocławiu. Kurator wielu wystaw, zajmuje się również krytyką – pisał dla Obiegu, Formatu, Fortu sztuki, Odry, Art&businessu a ostatnio głównie dla Biura. Miał auto, ale zezłomował.

Adam Stefaniak - absolwent Uniwersytetu Ekonomicznego w Poznaniu i PWSFTViT w Łodzi. Fotografuje i tworzy wideo. Założyciel grupy video● www.videopunkt.org. Interesuje się współczesnymi teoriami sztuki i awangardowymi działaniami w sztukach wizualnych. Między 9.00 a 17.30 pracuje jako kierownik projektów w dużej firmie i nie lubi biurokracji. Uważa, że sztuka istnieje, ale nie da się jej racjonalnie wyczerpująco wyjaśnić.

Kamila Szejnoch – uwielbia duże miasta, to jej praca i hobby. Zajmuje się sztuką w przestrzeni publicznej, przede wszystkim instalacją, rzeźbą, projektami miejskimi na pograniczu architektury (Warszawa, Oslo, Enschede, Belgrad, Erewań, Fribourg, Lublin). Jest absolwentką Wydziału Rzeźby (Pracownia Przestrzeni Audio-Wizualnej) na warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych, Polityki Społecznej na Uniwersytecie Warszawskim, a także Dutch Art Institute (Public Research & Practice in Art) w Holandii. W 2007 roku otrzymała stypendium twórcze Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego, a w 2008 roczne stypendium zagraniczne rządu Szwajcarii. Słowa klucze: huśtawka, pomnik, guzik, święta maszyna, maszt, kokarda.

Radek Szlaga - studiował malarstwo w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Zielonej Górze, odbył półroczne stypendium zagraniczne w Akademie Vitvarnych Umeni w Pradze, ukończył Akademię Sztuk Pięknych w Poznaniu robiąc dyplom z  malarstwa pod kier. Prof. Jerzego Kałuckiego. Z Wojciechem Bąkowskim, Tomaszem Mrozem, Konradem Smoleńskim i Piotrem Bosackim, Magdaleną Starską i Izą Tarasewicz tworzy grupę artystyczną PENERSTWO. Twórca gazetki ściennej Dzień Sądu przy poznańskim Arsenale. Mieszka i pracuje w Poznaniu.

Agnieszka Szydłowska - miała być krytykiem teatralnym ale wciągnęło ją radio, i tak już zostało. Najpierw Rozgłośnia Harcerska, potem Radiostacja a od 7 lat radiowa Trójka, w której jest autorem i prowadzi audycje Radiowy Dom Kultury i Program Alternatywny. Czasami widać ją w telewizji,  zawsze w programach o kulturze (Po Godzinach, Kinematograf) lub po prostu w TVP Kultura. Poza kulturą w różnych odsłanach interesuje się pokaźnym zestawem rzeczy. I dużo czyta. Na głos. Zwłaszcza Julka i Julkę.

Urszula Śniegowska – studiowała historię sztuki i anglistykę ze specjalizacją kulturoznawczą. Pracowała w Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski w Dziale Laboratorium Sztuki Mediów. Organizowała wystawy jako kuratorka (m.in. Jana Lenicy, Jonasa Mekasa i Ulrike Ottinger); pracowała jako jurorka CICAE na Forum Festiwalu Berlinale, w sekcji Horyzonty Festiwalu Filmowego w Wenecji czy FF w Locarno, była koordynatorką i prelegentką na szkoleniu managerów kin studyjnych w Wenecji. Współorganizowała interdyscyplinarny międzynarodowy festiwal performerski Temps d’Images w CSW. Działa w Międzynarodowym Stowarzyszeniu Kin Studyjnych. Jest współautorką antologii polskiej animacji najnowszej „Akcja animacja”. Od stycznia 2010 pełni funkcję dyrektora programowego festiwalu American Film Festival organizowanego przez Stowarzyszenie Nowe Horyzonty. Publikuje felietony o filmie i kulturze w Kinie,Dzienniku, Obiegu, Filmweb.pl.

Ewa Małgorzata Tatar - historyczka i krytyczka sztuki, kuratorka. Pracuje jako redaktorka w “Obiegu”, “Panoptikum” i Korporacji Ha!art. W swoich badaniach zajmuje się głownie społeczną historią sztuki, aktualnie melancholią sztuki kobiet i psychoanalitycznymi interpretacjami przestrzeni wystawienniczych. Małżeńskie wakacje spędza z Katarzyną Czeczot, a najbardziej w nich ceni sobie przestrzeń i oddech…

Anna Tomaszewska - animatorka kultury, kuratorka i producentka wystaw oraz towarzyszących im publikacji. Inicjatorka i współautorka wielu interdyscyplinarnych projektów artystycznych, seminariów i dyskusji, zrealizowanych w Polsce i w Szwecji. Absolwentka Animacji Kultury na Uniwersytecie Śląskim oraz Cultural Management Studies na Uniwersytecie Sztokholmskim i Historii Sztuki w Collegium Civitas. Wicedyrektorka Instytutu Polskiego w Sztokholmie, gdzie od 2007 roku odpowiada między innymi za program w zakresie sztuk wizualnych.

Jarosław Trybuś – wyjechał na wakacje.

Katarzyna Tubylewicz - kulturoznawczyni, tłumaczka literatury szwedzkiej, dziennikarka i pisarka, od ponad czterech lat – dyrektorka Instytutu Polskiego w Sztokholmie, ukończyła studia polonistyczne i amerykanistyczne na Uniwersytecie Warszawskim i filologię szwedzką w Sztokholmie, uzależniona od yogi bikram, która przywraca siły życiowe i kreatywność.

Katarzyna Urbańska - historyczka sztuki, studentka IS PAN, nieustannie pisząca swój doktorat o sztuce polskiej lat 70-tych. Publikowała w takich pismach jak m.in.: Sztuka.pl, Arteon, Artfacts. Autorka tekstów sesji naukowych min. Estetyka ciszy IS PAN, Ujarzmianie słowa. Posstrukturalistyczna krytyka poezji konkretnej UMK w Toruniu. Mentalnie i Facebookowo związana z galerią 2.0

Kuba Wandachowicz – absolwent filozofii na Uniwersytecie Łódzkim (specjalność: Gilles Deleuze). Autor “Generacji nic”. Współautor Cool kids of death. Niewierzący satanista.

Agnieszka Weseli/Furja – świadomie nie rozdziela życia osobistego, naukowego, zawodowego, aktywistycznego i artystycznego. Na wielu polach uprawia wielopolówki. Identyfikuje się jako historyczka życia seksualnego, przeprowadziła m.in. pionierskie badania na temat domu publicznego w KL Auschwitz. Działa kolektywnie i queerowo: współtworzyła m.in. festiwal queerotyczny FAQ!, Dni Cipki oraz Inicjatywę Pomada. Od początków do wiosny 2010 należała do kolektywu warszawskiej centry UFA. Uzależniona od wymiany natchnień i procesu twórczego: współtworzyła queerowy kabaret Barbie Girls. Obecnie zaangażowana w projekt performatywny “Orlando Pułapka”. Jest autorką i współautorką realizacji interaktywnych, instalacji, komiksów erotycznych. Ostatnio krótkie błyskawiczne partyzanckie akcje artystyczne w stylu Kamikadze, przy których współpracuje z Agnieszką Żechowską i Moniką Kłosowską.

Małgorzata Widomskazajmuje się malarstwem i w coraz większym stopniu instalacją. Ukończyła ASP w Gdańsku, a obecnie jest doktorantką na ASP w Krakowie. Mieszka i pracuje w Warszawie. Ma zdolność do życia w ukryciu i słabość do myślenia na głos. www.widomska.com

Aleksandra Wojtaszek – Wrocławianka, łączniczka filmowa na trasie Berlin – Warszawa. Absolwentka dziennikarstwa i komunikacji społecznej UJ oraz niemiecko-francuskich studiów podyplomowych l’atelier masterclass dla producentów i dystrybutorów filmowych. Pisuje dla dwutygodnik.com.pl oraz kwartalnika branżowego FilmPro, pracowała w telewizji Kino Polska. Od niedawna właścicielka firmy produkcyjnej 79films, która aktualnie przygotowuje, m.in. trzy filmy dokumentalne. Czas wolny dzieli między sale kinowe i koncertowe, kuchnię i sypialnię. Lubi podróże, małe i duże.

Iga Woszy – nauczycielka języków obcych, podróżniczka, snowboardzistka.

Zuzanna Wrońska – urodzona w Warszawie, gdzie mieszka i pracuje. Nie ukończyła Wydziału Filologii Polskiej, nie ukończyła Wydziału Pedagogicznego i nie nagrała jeszcze drugiej płyty ze swoim zespołem “Ballady i Romanse”.

Barbara Wybacz – w wykształcenia kulturoznawczyni i dyplomatka, w życiu organizatorka kulturalnych zabaw i bezkompromisowa komentatorka życia, nie tylko artystycznego.Nie wierzy w jedną prawdę i jedynie słuszny punkt widzenia. Natomiast pokłada nadzieję w słuszność posiadania własnego zdania, a jak na dyplomowaną kulturoznawczynię przystało postawione tezy rozpatruje w każdej z możliwych i osobiście znanych perspektyw. Choć wnioski nie zawsze bywają dyplomatyczne. Na co dzień mieszka w Lublinie. Pracuje jako menedżerka wydarzeń kulturalnych, kuratorka wystaw, charakteryzatorka i trenerka asertywności. Po godzinach szuka wspólnego języka z kotem i resztą świata.

Katarzyna Wyrozębska – osoba aktywna, uśmiechnięta, typ działacz. Lubi przebywać wśród młodych artystów. Starsi ją onieśmielają. Autorka Galerii Hoża i Hożartów. Teraz realizuje projekt Bangkok! i “I love warsaw!”, promujące kulturalną stolicę. Matka, żona i kochanka.

Anna Zdrojewska – kulturoznawczyni i absolwentka Gender Studies na Uniwersytecie Warszawskim. Współautorka filmu dokumentalnego “Podziemne państwo kobiet” o podziemiu aborcyjnym, za który została razem z Claudią Snochowską-Gonzalez nominowana do tytułu Polka Roku 2009 przyznawanego przez “Wysokie Obcasy”. Poza walką o legalną aborcję zajmuje się głownie macierzyństwem – w swoim wydawnictwie Mamania, w doktoracie i w praktyce – matkując Bronce i trzem kotom.

Agnieszka Żechowska – niezależna kuratorka wystaw m.in.: “Welcome to Media”, “(im)mortal love – międzynarodowe biennale Supermarket Sztuki”, “Iluzja jako źródło cierpień/Illusion and Its Discontents”, “Pożądanie-Patrzenie-Przerażenie/Lust-Looking-Terror”. Założycielka Fundacji Supermarket Sztuki. Autorka tekstów o sztuce. Ulubione tematy: miłość, iluzja, pożądanie i trwoga. Zainteresowania: sztuka współczesna, antropologia, psychoanaliza, buddyzm tybetański, gender, teoria obrazu i filozofia. Ostatnio bierze kurs na Azję.

Cezary Żechowski - dr medycyny, zajmuje się psychiatrią antropologiczną, teorią psychoanalityczną, teorią więzi, neuropsychoanalizą. Pracuje w Klinice Psychiatrii Dzieci i Młodzieży Instytutu Psychiatrii i Neurologii.