Lars von Trier: Melancholia

chciałabym poprosić o tłumaczenie filmu melancholia (lars von trier)

Ola Buczkowska: To nie jest film o końcu świata.Melancholia” to film romantyczny. Von Trier posługuje się XIX wiecznymi narzędziami do stworzenia współczesnego dzieła. Tak jak w poprzednich filmach, opowiada tragiczną historię o relacji między ludźmi. Melancholia – czyli depresja jest czwartą najgoźniejszą chorobą, doprowadzającą do inwalidztwa i przedwczesnej śmierci. Przez pierwszą połowę filmu reżyser powiada historię w konwencji dokumentu, ale gdy choroba Justine, nasila się konwencja filmu staje się nierealistyczna. Korzystając z astrologii, tego że ludzie wiążą swój los z położeniem ciał niebieskich – przy pomocy planety, Von Trier ukazuje mechanizm działania choroby. To, co pokazane jest jako koniec świata jest sceną śmierci głównej bohaterki. Historia rozgrywa się w jednym miejscu – położonym na wyspie. Wyspa symbolizuje osamotnienie, ucieczkę od świata. Von Trier ujawnia w kilku ujęciach – że Ziemia jest zamiennikiem, odpowiednikiem Claire a jej syna czyli Leo – Księżyc. Czyli każdy ma swoje odzwierciedlenie w układzie astronomicznym. Justine interesuje się gwiazdą Antares. Czuje się z nią związana. Jest to gwiazda podwójna, zmienna. Ma stać się gwiazdą supernową – Justine jest nazywana przez swojego siostrzeńca Superciocią. Warto też zwrócić uwagę na znaczenie imion bohaterów. Imię Justine pochodzi od łacińskiego słowa iustus”, co oznaczasprawiedliwy”. To, że przenosimy się w trakcie oglądania filmu do innej konwencji, autor pokazuje nam w scenie w której Justine otwiera albumy ze sztuką. Ustawia je na półkach w odpowiedzi na pytania siostry czy jest szczęśliwa i co się z nią dzieje. Widzimy reprodukcje międzyinnymi obrazów: Powrót z polowania” Pieter Bruegel, Ofelia” John Everett Millais, Pocałunek” Gustav Klimt. Już sama analiza tych trzech zawierałaby historię opowiedzianą w Melancholi”. Pocałunek” – przedstawiający splecioną w pocałunku zakochaną parę, Powrót z polowania” – ponury obraz ukazujący wyczerpanych przemarzniętych ludzi, i portret Ofelii” – postaci tragicznej, odbierającej sobie życie. Kluczem do zrozumienia miłosnej historii jest wsłuchanie się w ścieżkę dźwiękową filmu – czyli preludium Wagnera do Tristana i Izoldy. Zachęcam do dalszego analizowania filmu i obrazów które przedstawia. Zwrócenie uwagi na postawę męskiego bohatera w obliczu nadchodzących problemów. Autor pracował nad tym filmem 2 lata, 2 godziny w kinie to zdecydowanie za mało żeby wszystko zrozumieć.



dodaj własne tłumaczenie